Powinności zarządcy majątku szlacheckiego w czasach saskich na przykładzie dworu Elżbiety z Lubomirskich Sieniawskiej, kasztelanowej krakowskiej

W dawnej Polsce dwór wraz z jego zapleczem uważany był za dobrze prosperujące gospodarstwo i jedną z najważniejszych form organizacyjnych szlacheckiego społeczeństwa. Nowe, nieznane aspekty funkcjonowania dworów kobiecych, zostały ujęte przez dr hab. Urszulę Kicińską, prof. UKEN w wydanym właśnie artykule „Powinności zarządcy majątku szlacheckiego w czasach saskich na przykładzie dworu Elżbiety z Lubomirskich Sieniawskiej, kasztelanowej krakowskiej”. Artykuł ukazał się w czasopiśmie Saeculum Christianum.

Jak wskazuje autorka ” Do grona zatrudnionych na dworach  ludzi należeli oficjaliści dworscy i administratorzy dóbr, których obowiązkami były m.in.: nadzór nad gospodarką w poszczególnych majątkach, kontrola działań niższych urzędników folwarcznych, rozliczanie się z finansów z podstarościmi i arendarzami oraz pobieranie podatków i wpłacanie ich do kasy generalnej swej chlebodawczyni. Poza tym, co stało się głównym elementem niniejszych rozważań, ich powinnością był nadzór nad odbywającymi się dość często w poszczególnych folwarkach pracami budowalnymi i remontowymi. To właśnie w gestii zarządcy znajdowało się pozyskanie materiałów budowlanych, sprowadzenie specjalistów oraz nadzorowanie pracy. W tym kontekście za ciekawe uznano prześledzenie udziału administratorów we wspomnianych zadaniach i ukazanie, czym charakteryzowała się, jeśli w ogóle występowała, ich własna inicjatywa w tym zakresie”.

PEŁNA WERSJA ARTYKUŁU (LINK)